چند دقیقه تنفس در ایالات متحده تهران!

اگر مشتریان یک ساعت زودتر از اذان مغرب بیایند، باید همان قدر پشت در بمانند؛ چون اداره اماکن یا هر نهاد نظارتی دیگری، به احترام ماه مبارک رمضان ممکن است مچ رستوراندارها را بگیرد.

یکی از همین رستوران‎ها، «منهتن گریل» است، در یکی از محله‎های شمال تهران. به گفته خودشان فضای این رستوران را طوری درست کرده‎اند که «حس هیجان و انرژیِ شهرِ همیشه بیدارِ منهتن را تداعی کند». در سایت خود رستوران نوشته‌اند. تزیینات روی دیوارها از قوطی‌های نوشیدنی متنوع شروع می‎شد تا چوب بیسبال و لوازم ورزشی فوتبال آمریکایی. روی یک ال‌سی‎دی که بالای دیوار سالن نصب شده‎بود هم، کلیپ‎های ورزشی جالبی پخش می‎شد. فوتبال آمریکایی، دوچرخه‌سواری و والیبال. با آن که چندسالی می‎شود والیبال کشور خودمان، جهان را متعجب کرده، در این رستوران، کلیپ‎های والیبالی‎شان هم آمریکایی بود. واین‎ها همه مشتری خاصشان را دارند و از این فضا بسیار لذت می‎برند.

وقتی می‎بینیم یک رستوران که خیلی‌ها لحظات فراموش نشدنی زندگی‎شان را با دوستان یا همسرشان، در آن می‌گذرانند، این قدر غربزده است، مطمئن می‎شویم که در این کشور، کار فرهنگی خیلی در اولویت نیست. یکی از معلم‌هایم می‎گفت: «انقلاب اسلامی هنوز تمام نشده، اتفاقی که در سال 57 افتاد بیشتر انقلاب سیاسی بود تا فرهنگی.» کار فرهنگی هم با زور فرق دارد. اگر کارهای فرهنگی واقعاً فرهنگی باشند و فقط در نوشتن کتاب و مقاله و چاپ بنر خلاصه نشود، دیگر نیازی نیست کسی بیاید با زور رستوران را تا اذان مغرب خالی نگه‌دارد.

از رستوران که بیرون آمدم، دو قدم آن طرف‌تر یک ساختمان خیلی بزرگ بود با تابلوی یک مرکز فرهنگی با یک اسم گل درشت.
نمی دانم در این مراکز چه خبر است ولی خدا آخر و عاقبت ما و همه فعالان فرهنگی را ختم به خیر کند.

#تحلیل_دانش_آموزی
#سیدمحمد_سیدمحسنی دانش آموز مدرسه شرف الدین

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا