نمی‌دانم آخر این اعتراضات دانش آموزان را به نمره می‌رساند یا نه. حتی اهمیت زیادی هم ندارد. آن چیزی که در این اعتراضات باید بررسی شود خود اعتراض و تجمع است. نمیدانم اعتراضات از کدام مدرسه شروع شد ولی هماهنگی و اطلاع رسانی آن از طریق یک #کانال_تلگرامی بود که بیش از ده هزار نفر عضو داشت. جالب است که این کانال حتی دو هفته هم عمر نکرده بود و به این تعداد عضو رسید و بعد از تجمع هم تا ساعت ده شب چهار هزار نفر دیگر عضو کانال شدند. یعنی حدود ده ساعت. درباره تعداد دانش آموزان حاضر در تجمع هم تخمین های مختلفی زده شده، از چند صد نفر تا چند هزار نفر.

این آمارها معانی مهمی دارند که بی توجهی به آنها، بی توجهی به سرنوشت دانش آموزان ایران است. این آمارها نشان میدهد که #سیستم_آموزشی متاسفانه به هیچ یک از اهداف والایش نرسیده است چرا که دانش آموزان تا حالا تقریبا به هیچ یک از مسایل کشور اعتراض نکرده اند در حالی که می‌بینیم برای گرفتن نمره اینقدر اعتراض شده. با این اعتراضات دیگر برای همه عیان شد که آن چیزی که بیش از همه برای اکثر دانش آموزان اهمیت دارد، فقط راهیابی به دانشگاه است و این دانش آموز وقتی دانشجو شد دیگر چه انتظاری از او میرود که برای جامعه اش دغدغه ای داشته باشد؟

همچنین این آمارها نشان می‌دهد که امتحان نهایی و بالتبع کنکور چقدر قدرتمند است که می‌تواند این تعداد دانش آموز را برای اعتراض به #سختی_امتحان_نهایی دور خودش جمع کند.

البته باید توجه کرد این تجمع نشان داد چقدر نیروی ذخیره شده در دانش آموزان وجود دارد که در صورت درگیر کردن‌شان با مسائل اصلی کشور حتی پیشرو تر از جنبش های دانشجویی میتوانند نقش بسزایی در حل مشکلات جامعه و کشورشان ایفا کنند.

#سیدمحمد_سیدمحسنی  دانش آموز مدرسه شرف الدین
#تحلیل_دانش_آموزی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *