صفحه اصلی

Featured
برای تغییر؛ از علوم انسانی شروع کن…
یکم: کم کم متوجه میشوی آینده ی جامعه جای دیگری رقم میخورد و تو اگر آینده ساز نیستی، مجری آن آینده ایخواهی بود  که دیگران نوشته اند.
دوم: بچه تر که بودیم دعای خیر بزرگتر هایمان این بود که «ایشالا خوب درس بخونی و دکتر مهندس شوی». نسل به نسل به ما آموخته بودند که نردبان موفقیت تنها به پشت بام مهندسی و پزشکی ختم میشود. فردای روشن جایی زیر کلاه زرد ایمنی نشسته است و گونیا و پرگار بر کاغذهای نقشه کشی، ساز خوشبختی مینوازند. علم و دانش در ذهنمان تنها و تنها پیرمردی بود که روپوش سپید برتن کرده و عکس نوار قلب ثروت و خدمت را گوش میکند. هیچ کس به ما نگفت اگر بخواهی دیپلمات برجسته ای باشی، اگر بخواهی حقوقدان شایسته ای باشی اگر بخواهی مستند ساز حرفه ای و یا روزنامه نگار و نویسنده تاثیرگذاری باشی راه کدام است. هیچ کس نگفت کجا برای اقتصاد و فرهنگ کشورم باید فکری کرد. هیچ کس نگفت و ما نیز نپرسیدیم.
سوم: سوم دبیرستان بودم و خواهر و برادر بزرگترم قبل از من مهندسی کامپیوتر می خواندند. من نیز در دبیرستان بین پرانتز ها و رادیکال ها و مثبت و منفی ها و قطر و شعاع دایره،  میگشتم و آینده ی از پیش نوشته شده ام این بود که «ایشالا دکتر مهندس میشوی.» کم کم با اساتیدی آشنا شدیم و دانشجویانی که حرفهای جدیدی میزدند. میگفتند خیلی چیزها در در حال تغییر است. از تعداد زیادی از تحصیلکردگان رشته های مهندسی می گفتند که راه سعادت خود و جامعه را جای دیگری میبینند و ناچار در مقطع فوق لیسانس دنبال رشته های علوم انسانی میگردند. می گفتند دیگر عصر پزشکان دیپلمات و مدیران مهندس گذشته است. از جنبش نرم افزاری میگفتند و تولید علم بومی و همه می دانستند منظور این نیست که مهندسان ما مهندس تر شوند. مشکل این بود که مهندس زیاد داریم ولی تهیه کننده ای که در صدا و سیما با شناخت از ظرافت های افکار عمومی، برنامه سازی کند وجود ندارد. پزشک حاذق زیاد داریم ولی اقتصاد دانی که علم روز و اقتصاد اسلامی را بفهمد نداریم. جامعه شناسی که بدون خودباختگی میان نظریات شرق و غرب، مسایل اجتماعی جامعه ی ایرانی را فهم کند نداریم…
چهارم: درست شبیه کامپیوتر و یا موبایلت photo_2016-05-01_20-38-41، جامعه نیز، هم نرم افزار دارد و هم سخت افزار و در این میان نرم افزار اداره جامعه، علوم انسانی ست. برای همین در برخی کشورهای –به اصطلاح- توسعه یافته، کسی که استعداد او از حد طبیعی بسیار بالاتر باشد و نابغه محسوب گردد، ناگزیرعلوم انسانی می خواند. مهندس خوب و دکتر خوب را از کشور های دیگر وارد میکنند، همانطور که کارگرشان را وارد میکنند، اما جامعه شناس خوب، اقتصاد دان خوب، سیاست مدار خوب، مربی و روانشناس خوب، تحلیلگر خوب، اینها ساختنی هستند و محصولات هند و چین به کارشان نمی آید. اگر خودت با فرهنگ و عقاید خودت نرم افزار نساختی باید کاسه ی گدایی دراز کنی و از فرهنگ و نرم افزار دیگران استفاده کنی.
پنجم: یکی دو ماهی طول کشید تا سال سوم دبیرستان خانواده را راضی کنم که آنچه نیاز جامعه و کشورم هست، آنچه تکلیف دین و اعتقادم هست، «مهاجرت به علوم انسانی» ست. تا راضی شوند بسیاری اوقات یک حقوق دان یا اقتصاد دان، یک مستند ساز یا تحلیلگر، یک نویسنده یا برنامه ساز، یک عالم دینی یا نظریه پرداز اجتماعی، یک عالم تاریخ یا روانشناس، موفق تر از دکتر یا مهندسی معمولی ست، دکتر و مهندسی که این سالها در کشور ما خیلی بیشتر از نیازمان هم یافت میشود